مكاني است براي مسافران منتظر با امكان محفوظ ماندن از شرایط جوی ، دريافت اطلاعات و استفاده راحت از اتوبوس.
سرپناه ايستگاه اتوبوس سازه اي است سرپوشيده براي نصب در كنار معابر شهری، كه فضايي مناسب براي انتظار تعداد محدودي مسافر را در فاصله زماني بين دو انتظار فراهم ميآورد و میبایست به امکاناتی مانند روشنايي، تابلو، اطلاعات سفر ، نيمكت ، سطل زباله و.... مجهز باشد . جهت برآورد نمودن نیازهای امروز مردم شهرنشین، طراحی جدید برای چند منظوره بودن و زيباسازي آن مدنظر است . بطوريكه بصورت يك سمبل يا نماد و نشانه شهري در آمده و متناسب با طراحي زيباي اتومبيلها و اتوبوسهاي مدرن به توقعات زيبايي شناسانه مردم و خواسته های آنها پاسخ دهد.
با وجود سابقه طولاني استفاده از ايستگاه اتوبوس ، هنوز مشكلات اساسي در اين مورد وجود دارد و نياز به طراحي اصولي اين عنصر احساس مي شود. به دليل تنوع استفاده كنندگان بايد ميانگيني از خواسته ها و نيازهاي مشترك شهروندان مورد بررسي قرار گيرد و در طراحي اعمال گردد. ايستگاه اتوبوس جزو ملزومات زندگي در شهر محسوب مي شود، و بهتر است كه به نحوي آنها را نسبت به ساير تجهيزات شهري متمايز كنيم. اين تمايز، ارزش نمادين دارد(جهت يابي ، شناسایی محل). معيارهاي سنجش زيبايي در سرپناه ايستگاه اتوبوس ، رعايت تناسبات طلايي است كه عوامل مختلفی را در بر مي گيرد مانند كنترل اندازه در سه نماي طرح ، انتخاب اندازه شعاع قوس ها براساس نسبتهاي طلايي و تقسيمات فرمي متناسب. طراحي ايستگاه اتوبوس مي بايست با توجه به خصوصيات اقليم محل انجام گیرد ( متناسب با وضعيت آب و هوايي منطقه)
بطور مثال برای مناطق گرمسیر، ایجاد سایه بان و سیرکولاسیون هوا جزو مزیتهای طراحی است .
طراحي مناسب سازه و تجهيزات آن باعث جذب مردم ، انگیزه برای استفاده بيشتر از امكانات عمومي و كاهش استفاده از وسايل نقليه و آلودگي محيط خواهد شد. نصب استند تبلیغاتی برای پوشش دادن هزینه های تامین سرپناه و تعمیر نگهداری آن است.
رعایت ضوابط مربوط به معلولین، و ورود و خروج راحت و روان مسافرین ، جزو اهداف طراحی است.
